خدایا!!همین که توضیح میدهند؛

همین که سرشان را می اندازند پایین و سعی میکنند تعریف کنند،

در چه احوالی، در چه تنگنایی این هم ناجوانمردی در حق من کرده اند...

                                          می بخشمشان .....!!

تو بیشتر از همه کس از تنگناهای من ،

از ضعف و سستی و نقص های من باخبری که مرا آفریده ای..

همین است که آسان تر از همه می بخشی،

زیرا بیشتر از هر کس مرا میفهمی....

 

 

 

گاهی خوب است آدم بداند وقتش رسیده دست بکشد و رها کند
و قبول کند که جنگیدن بس است...
گاهی باید بگذاری سرنوشت بیاید،
روزگار خودی نشان بدهد و
همه چی دست به دست هم بدهند تا اوضاع رقم بخورد
و تو
ساکت و سرد،تنها رقم بخوری...