توی این خونه پوسیدم خدایا مگه دیواره اینجادرنداره، چقدرباید تحمل کردبی عشق مگه دنیا دروپیکرنداره، چشام کم سوشدازبس گریه کردم نمیدونم کی ازاین خونه میرم، دارم میپوسموچشم انتظارم ،دارم میمیرموازرونمیرم ،ای سربه راه تر، ای سربه زیرتر، ای گوشه گیرتر، هرلحظه خسته تر، هرلحظه تلختر، هرلحظه پیرتر، دنیای من تویی  دنیا ولی میگن زندون مومنه، آخه چه جوری ازخیرتوبگذرم ،این غیرممکنه، درست ازاولین باری که رفتی ،درست ازاولین باری که مردم ،درست ازآخرین برگی که باختی ،درست ازآخرین دستی که بردم، درست ازروزاول رفته بودی ،همون روزی که من ازدست رفتم ،عزیزم عشق توبن بست من بود، منم تاآخربن بست رفتم